32

این یک‌ساعت‌و‌ربع شعرخوانیِ بی‌وقفه را در ایران ضبط کرده بودم. قرار بود ادیت و آهنگسازی شود و ناشر مطرحی آن را منتشر کند.

چندی بعد حکم زندان و شلاقم به جرم شعرها و کتاب‌هایم صادر شد و این پروژه نصفه‌کاره ماند.

اما این شعرخوانی به‌همت دوستی نازنین بعد سال‌ها به دستم رسید تا بدون هیچ ویرایشی آن را به شما تقدیم کنم که تنها امید منید در روزهای تلخ تبعید.

سید مهدی موسوی